Gününüz aydın olsun.
Bu hafta o kadar yoğun geçti ki günler...
Dedemler, ablamlar geldi, gitti. Cümbür cemaat vakit geçirdik. Düşünün, bana yatacak yer kalmamıştı. Odamdan postalandım, yer yatağında yattım.
Neyse ki, güzeldi.
Canımı sıkan şeyler olmadı değil.
Neyse, gelelim esas mevzuya. Vakit buldukça kitap okumaya çalışıyorum. Benden beklenenin ve benim de kendimden beklediğimden altında bir performansla gidiyor okumalarım. Çünkü, ben haftada iki kitap bitiren, üçüncüsünü yarılayan biriydim KPSS'zede olana kadar.
En son okuduğum kitap, Buket Uzuner'in Defne Kaman'ın Uyumsuz Maceraları: Su.Kitap meğer bir seriymiş, ben bunu duyunca üzüldüm. Çünkü, genelde okuyup bitirdikten sonra devamının geldiğini bilmeyi sürpriz olarak yaşamayı seviyorum. Olmadı. Seri doğanın 4 elementi olan Su, Toprak, Ateş ve Hava şeklinde devam edecekmiş. Sırasını bilmiyorum ama. Zaten kitabın isminin uzun ve farklı olması cezbediyor. Hele Buket Uzuner'in kaleminden çıkmışsa, tamamdır, okumalıyım demiştim. En son İstanbullular'ı okumuştum ve o gözlemlerine, ayrıntılarına hayran kalmıştım.
Kitap, Ahmet Ümit tarzına benziyor. Macera açısından onun kadar olamasa da, verdiği sosyal mesajlarla güncelliğini koruyor. Lakin, Kutadgu Bilig'le ilgisi var diye heveslendim, fakat değinmeler o kadar zayıf ki. Bağlantıların tam kurulamadığı düşüncesindeyim. Bir kopukluk var bazı olay ve durumlar arasında. Daha derinden irdelenebilirdi belki. Ya da ilk kitap diyedir, bilemiyorum.
Kahramanlar çok bilindik, tanıdık, yani bizden birileri. Umay Nine, bağra basılacak cinsten. Defne Kaman burada sönük kalmış fakat yazdıklarıyla ön planda.
Mekan tasvirleri orayı gerçekten yaşatıyor. Zaten kapak da gayet anlamlı.
Sosyal mesajlar çok fazla. Alt konulardan biri olan Alevi-Sünni çatışması iyi bir seçim olmuş. Fakat ilişki, birden reaksiyon kazandı, nedense. Kamanlık'a dair bilgiler doyurucu nitelikte. Antropolojik açıdan iyi tespitler gördüm.
Yazarın kendi eski kitaplarına (Kumral Ada Mavi Tuna) gönderme yapması, onları dile getirmesi benim açımdan itici bir durum. "Bırakın, başkaları övsün." felsefesindeyim, hele ki kalemine güvendiğim insanlarsa...
Tüm bunları bir yana bırakırsak, altını çizdiğim o kadar çok cümle var ki. Hepsi de, benim için, -o anki ruh halim için özellikle- aforizma ya da vezice değerinde. Hayran kaldığım o kadar anlamlı, hoş ayrıntılar, tespitler var ki... Psikolojik olanlar hele. Ruh halini ifade edenler... Yazar dediğin böyle gözlem gücüne sahip olabilmeli, görünenin ardındaki detaylara dikkat çekebilmeli.
Tavsiye edebileceğim bir kitap.
Altı çizilesiceler;
"Uğursuzluk hep başkalarından ve onların davranışlarından kaynaklanıyor sananlar, hayatlarını aslında hiç tanımadıkları bir beden içinde geçirenlerdir."
"Korkaklıklarımıza farklı bahaneler bularak başkalarını suçlamak bizi bir süre rahatlatır. Ancak çoğu zaman artık geç de olsa, ölmeden önce mutlaka gerçeği ederiz."
"Karar verdiğimizde en önce sesimiz değişir, karar alan gücümüz sesimize ve sırtımıza yansır."
"Bazen bir kuş sesi bile hayatın yaşamaya değer, alınan her nefesin ümit dolu olduğunu hatırlatmaya yeter. Bazen hiç beklenmedik bir zamanda bir kuş sesi yeter..."
"Dünya, aradığını çok isteyenin bulmak, az isteyenin şikayet etmek, hiç istemeyeninse seyretmek için zaman harcadığı bir gezegen değil mi?"
'Uyum ile uyumsuzluk, gezegenimizin üzerinde durduğu tahteravallinin iki ucundaki ağırlığın adıdır. Yoksa, hayvanın uyumsuzuna "vahşi", bitkininkine "yabani", ırkların uyumsuzuna "barbar", insanın uyumsuzuna -eğer zeki bir erkekse- "dahi", sıradansa "bela", ya da "ıssız adam", kadının uyumsuzunaysa zaten zeki ve cesur olacağı için toptan "cadı" dendiğini hepimiz biliriz. Uyum, yalnızca evcilleştirme, düzen ve sistem kurma gibi anlamlar taşımaz, aynı zamanda sistemin parçası olarak bireyseli de yok eder. Erkeğin ve iktidarın uyumlusu olmaz. Çünkü uyum onun ta kendisidir. Uyumlu olmak için uyulacak bir düzene ve düzeneğe gerek vardır. Bu nedenle şimdiki düzen ve düzenekte, kadının sadece uyumlusu makbul, erkeğin uyumlusuysa madaradır."
"Zekası ve/ya erdemiyle bizi şaşırtan insanların yarattığı mahcubiyeti kendi ön yargılarımızla hala yüzleşebildiğimizin de sevindirici bir işaretidir."
"Büyük hayal kırıklıklarının bağışıklığı zayıflattığını kavrayan doktorlar, bu hastaların reçetelerine bol bol hayal kurma egzersizi yazmalı".
"...insan en çok kendisinden soğuduğunda yalnız kalıyordu".
"Türkiye'de kadın olmaktan daha zor bir şey daha vardır,o da genç ve yalnız bir kadın olmaktır. Tabi genç ve yalnız bir kadının etnik kökeni ve dini inancı veya inançsızlığı da durumunu daha da zorlaştıran etkenlerdir."
"İnsanın nutluluğunu sahiden paylaşacak birini bulması dünyanın en zor işidir."
"Nasıl bir şeymiş ki, bu aşk, insan sevdiğinden ayrılınca hayatı yedeğe alıyor, yaşıyormuş gibi yapıyor ve her şeyi kafasına yazıyor... Bir gün aşkına kavuşacak, bir bir anlatacak o yedekte yaşadığı hayatı... Sonra beraber yeniden başlayacak sahici hayat... Öyle bekliyorsun, özgürlüğüne kavuşmayı bekleyen köle gibi..."
"Çıkarsız paylaşılan saf mutluluk o kadar eşsiz ve nadir bir güzelliktir ki, onun bu yüzden dünyada daima en çok kıskanılan ve satın alınamayacak tek mutluluk olduğu söylenir. "Saf"ın ana dillerinde yüzyıllarca "katıksız" anlamına geldiğini unutup şimdi onu yalnızca "salak" anlamında kullanan milletlerin mutluluğu, saflığını tamamen yitirmiştir."
"Her şey üstüne gelip seni dayanamayacağın noktaya getirdiğinde sakın vazgeçme! Çünkü, orası gidişatın değişeceği yerdir!" (Mevlana)
